GÖNÜLÇELEN
2001
İSTASYON İNSANLARI

Ruhi’dir benim adım
hiç çıkamam evimden
dostlar uydururum hayali
mutluyumdur bu yüzden

bir çiçek dürbününden
insanlara bakarken
bir gün bir istasyon gördüm
trenleri geciken

yolcular ellerinde
tek gidişlik bir bilet
henüz bilmeseler de
hayat bundan ibaret

istasyon insanları
burdalar tesadüfen
aynı rüyayı görüp
ayrı yerlere giden

eskiden, çok eskiden
ben daha çok küçükken
henüz cennet plajı
otopark olmamışken

mercanların arasında
küçük balıklar vardı
en güzelleri el boyunda
kavuniçi olanlardı

bir gün bir rüya gördüm
o kavuniçi balık benmişim
büyümem beklenmeden
afiyetle yenmişim

istasyon insanları
burdalar tesadüfen
aynı rüyayı görüp
ayrı yerlere giden

Ruhi’dir benim adım
bir sırrım var saklarım
ama görünce anlarsınız
yalnız dikkat, acımayın
acınmak, canımı en çok acıtandır

söz-müzik: teoman